Ο βραβευμένος φωτογράφος και σκηνοθέτης Βενσάν Μινιέ παρουσιάζει το νέο του ντοκιμαντέρ μετά την πολυβραβευμένη Λεοπάρδαλη του Χιονιού (μαζί με την Μαρί Αμιγκέ) που είχε κάνει πρεμιέρα στις Κάννες, κέρδισε το Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ, ενώ στην Ελλάδα κέρδισε το Βραβείο WWF στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
Βαθιά μέσα στα Βόσγια Όρη της Γαλλίας, ο Μινιέ και ο δωδεκάχρονος γιος του, συναντούν τον πατέρα του, για να παρατηρήσουν τον λύγκα, τα ελάφια, τις κουκουβάγιες και ίσως τον σπάνιο αγριόκουρκο, στο φυσικό τους περιβάλλον. Αποτυπώνοντας το θαύμα και τον μαγευτικό ρυθμό αυτού του περιβάλλοντος, μαζί με τους ήχους και τις ιστορίες του που λέγονται στο φως των κεριών, ο Μινιέ παρουσιάζει μια λαμπρή, ραψωδική υπενθύμιση του εκπληκτικού κόσμου στον οποίο ζούμε.
Τη μουσική υπογράφει, όπως και στην Λεοπάρδαλη του Χιονιού, ο Γουόρεν Έλις (Warren Ellis) σε συνεργασία με την τσελίστρια και τραγουδοποιό Ντομ Λα Νένα (Dom La Nena) από τη Βραζιλία.
Ο Μινιέ ενώνει σε ένα μυσταγωγικό ταξίδι τρεις γενιές, (πατέρας-γιος-εγγονός) για να μας ξεναγήσει σε έναν αθέατο κόσμο, αυτόν της άγριας ζωής και τον αέναο κύκλο της, καλώντας μας να μοιραστούμε μαζί του τα δυνατά συναισθήματα, που ένιωσε τόσα χρόνια στο δάσος και μαζί τις πιο όμορφες συναντήσεις του με τα «αόρατα» πλάσματά του. Μια τελετή μύησης στα «αρχαία» δάση, που αποκαλύπτει την ποίηση αυτού του κόσμου, αλλά και την κληρονομιά που πέρασε από τον πατέρα του στον ίδιο όταν ήταν μικρός και που ίσως θα περάσει και στον εγγονό του.
Για τον Βενσάν Μινιέ, «αυτή είναι μια ιστορία για την ζωή σε επιφυλακή, για την ζωή στο καρτέρι. Όπως τα βράδια του παρελθόντος, όταν, γύρω από τη φωτιά, με ορθάνοιχτα μάτια και ορθάνοιχτη φαντασία, ακούγαμε περιπετειώδεις αφηγήσεις. Αυτή εδώ μας οδηγεί μακριά στα βάθη των δασών, στα μυστήρια της ύπαρξης μας, ακολουθώντας έναν άνθρωπο που έχει τη δύναμη να ξυπνήσει τη σπίθα του θαύματος που κοιμάται μέσα σε όλους μας».
Έγραψαν για την ταινία:
“Το Τραγούδι του Δάσους είναι μια φυσιολατρική ελεγεία, ένας οικογενειακός ύμνος για τη διαχρονικότητα της φύσης, της αξεπέραστης ομορφιάς της και της μοναδικής της ικανότητας να μας φιλοξενεί και να μας δέχεται. Αν δεν μπορούμε να είμαστε απλόχερα ευγνώμονες για αυτό, τότε δεν ξέρουμε για τι”. Β. Κοντονή Cinemagazine
Άκης Καπράνος Ναυτεμπορική, Γ.Ζουμπουλάκης Το Βήμα/Τα Νέα, Β. Κοντονή Cinemagazine, 1/2 Θ.Κουτσογιαννόπουλος LIFO, Π. Γκουγιάννος Moveit, Αχ. Βασιλείου Cinepivates, Χρ.Μήτσης Αθηνόραμα, Λ.Γαλανού FLIX, Κ.Καϊμάκης Athens Voice, 1/2 Ν.Μικελίδης enetpress, Αιμ.Χαρμπής Καθημερινή, Δ.Δανίκας Πρώτο Θέμα
“Το ντοκιμαντέρ Το Τραγούδι του Δάσους είναι, σε μια ακροβατικά αδόκιμη σύγκριση, το αντίθετο του Jurassic Park: πραγματεύεται τον φυσικό κόσμο που εξαφανίζεται, αλλά προτιμά να αφουγκράζεται τη σιγαλιά του, να νιώθει τις σιωπές του και να σέβεται τον αργό ρυθμό στον οποίο κινείται, προσφέροντας θέαμα «αβάδιστο», αβίαστο και εντυπωσιακό, χωρίς artifice και το άγχος των genres για να συναρπάσει τα πλήθη. Ένα εκατομμύριο σινεφίλ συνέρρευσαν στις αίθουσες της Γαλλίας για μια εμπειρία εμβύθισης που δεν συναντάμε συχνά, και είναι ευτύχημα όταν σπιλμπεργκικής κλίμακας box office ενός slow cinema με νόημα και διαφορετική οπτική μεγαλοπρέπεια συμβαίνει με τέτοια αρμονία”. 1/2 Θ.Κουτσογιαννόπουλος LIFO
“Απολαυστικό, μεγαλειώδες, εντυπωσιακό πανέμορφο ντοκιμαντέρ, κατάθεση ψυχής και αγάπης για το θαυμαστό κόσμο που μας περιβάλλει και οφείλουμε να διαφυλάξουμε”. Στράτος Κερσανίδης, Η ΕΠΟΧΗ
«Όταν η ταινία τελειώνει, αυτό που έχει μείνει είναι η αίσθηση μιας βαθιάς γαλήνης, σχεδόν σαν να έχεις περάσει από ένα είδος θεραπείας ανακαλύπτοντας πράγματα που ούτε καν είχαν περάσει ποτέ από το μυαλό σου άπαξ και δεν έχεις ιδιαίτερη επαφή με την φύση και τα γοητευτικά της μυστήρια». Γ.Ζουμπουλάκης Το Βήμα/Τα Νέα
«Μια στοχαστική ταινία συγκλονιστικής συναισθηματικής δύναμης, βασισμένη σε δύο διαλόγους. Του Μισέλ Μινιέ, πατέρα του σκηνοθέτη, με τον Σιμόν, εγγονό του, τον οποίο θα μυήσει στο καρτέρι, την παρατήρηση της ζωής στο δάσος. Και έπειτα, αυτόν του Βενσάν Μινιέ με τον θεατή, στον οποίο δείχνει ό,τι του διαφεύγει εδώ και πολύ καιρό, που υπονομεύεται από μια εποχή που δεν θέλει πια να βαρύνεται με αυτό: το άγριο–με την έννοια του ζώου, της βλάστησης, αλλά και με μια έννοια πνευματική».Libération
«Τέσσερα χρόνια μετά τη Λεοπάρδαλη του Χιονιού, ο φωτογράφος μαγεύει με αυτή την ποιητική κατάδυση, μια ωδή στη φύση και ένα εγκώμιο μετάδοσης στη νέα γενιά».Télérama
«Ο φωτογράφος άγριας ζωής Βενσάν Μινιέ εξερευνά τα Βόσγια Όρη παρέα με τον πατέρα και τον γιο του. Αυτή η οικογενειακή ιστορία, πιο οικεία και μυστηριώδης από την προηγούμενη ταινία, είναι ένα υπέροχο ποίημα προς τη φύση». L’Humanité
«Ιδού ένα καθησυχαστικό ντοκιμαντέρ που μας μαθαίνει, όπως και στα παιδιά μας, πώς να αφιερώνουμε χρόνο, να επανασυνδεθούμε με το οικοσύστημά μας και έναν ρυθμό ζωής από τον οποίο οι υπερσυνδεδεμένες υπάρξεις μας, μας απομακρύνουν λίγο περισσότερο κάθε μέρα. L’Obs
«Η ταινία δεν επιδιώκει να είναι διδακτική για όλα όσα προβάλλονται. Οι υπέροχες εικόνες ομίχλης που ανοίγουν και κλείνουν την ιστορία μας οδηγούν περισσότερο προς την πλευρά της ποίησης. Πρόκειται για την αποτύπωση της ομορφιάς πραγμάτων που δεν έχουν να κάνουν τόσο με το θεαματικό, ακόμα κι αν η ταινία έχει το μερίδιο της από εκπληκτικές συναντήσεις με ζώα, όσο με την αέναη ανανέωση της ζωής».Le Monde
«Εκτός από τα υπέροχα πολυεπίπεδα ηχοτοπία του δάσους, ο Μινιέ κάνει επίσης μια ιδιαίτερη επιλογή ανεβάζοντας πολύ τον ήχο σε συγκεκριμένες στιγμές. Με αυτόν τον τρόπο, εφιστά την προσοχή μας στην ξεχωριστή δύναμη και τη ιδιαιτερότητα της φωνής κάθε ζώου». Cineuropa
«Μια απίστευτα καθηλωτική ταινία που αποτυπώνει τη μαγική ομορφιά της φύσης, ενώ παράλληλα προβάλλει την ευθραυστότητά της. Μια ταινία για να πάρετε μια βαθιά ανάσα και να συλλογιστείτε». Out Now
«Ένα ποιητικό ντοκιμαντέρ μέσα στο δάσος, ανάμεσα σε ζώα και αρχέγονους ήχους που μετουσιώνειτις εικόνες της φύσης σε ένα διαλογισμό για το χρόνο, τη μνήμη και τη ζωή». MyMovies.it
«Όταν σκεφτόμαστε τις φωνές που έχουν μεταφέρει τις φωνές της άγριας ζωής στον κόσμο, μας έρχονται στο νου η Τζέιν Γκούντολ και ο Ντέιβιντ Ατένμπορο. Μετά τον θάνατο της Τζέιν Γκούντολ πολλοί αναρωτιούνται ποιοι θα συνεχίσουν αυτόν τον αγώνα και ο Βενσάν Μινιέ είναι ένας από αυτούς. Ωστόσο, δεν μιλάει με δυνατή φωνή, αντίθετα ακούει. Και μας μαθαίνει πώς να ακούσουμε κι εμείς. Ανακαλύψαμε το έργο του είκοσι χρόνια πριν όταν κέρδισε τρεις συνεχείς χρονιές το Βραβείο BBC Wild Life Photographer of the Year (2000, 2001, 2002) και έκτοτε αν η άγρια ζωή έγραφε ποίηση θα εκφραζόταν μέσα από τον φακό του». Scarlet Red Magazine
★★★★Le Journal du Dimanche,★★★★Ouest France,★★★★★Liberation★★★★Positif, ★★★★ L’Humanité, ★★★L’Obs, ★★★Le Monde, ★★★★Le Point ,★★★★★Télérama,★★★Le Fiches du Cinema,★★★★La Tribune Dimanche, ★★★★France Info Culture, ★★★★La Croix, ★★★Sud Ouest, ★★★Cahiers du Cinema, ★★★Nice Matin, ★★★★Le Dauphine Liberé★★★Première, ★★★★Tele Loisirs, ★★★★Abus de Ciné, ★★★★Femme Actuelle, ★★★★★La Voix du Nord, ★★★★★Le Figaro, ★★★★Le Parisien, ★★★★Les Echos, ★★★Version Femina, ★★★★Tele 7 Jours,
★★★★Dernières Nouvelles d’Alsace
.