Η One from the Heart παρουσιάζει το γαλλικό ντοκιμαντέρ Η ΛΕΟΠΑΡΔΑΛΗ ΤΟΥ ΧΙΟΝΙΟΥ (La Panthère des Neiges/The Velvet Queen) σε σκηνοθεσία των Μαρί Αμιγκέ και Βενσάν Μινιέ (Marie Amiguet & Vincent Munier). Η ταινία έχει κερδίσει το Βραβείο CÉSAR Καλύτερου Ντοκιμαντέρ και το Βραβείο Lumiéres Καλύτερου Ντοκιμαντέρ, ενώ έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Καννών ως Ειδική Προβολή «Cinema for the Climate Special Screening». Στη συνέχεια προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Ζυρίχης, στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ IDFA στο Άμστερνταμ, στο Φεστιβάλ Μοντρεάλ, στο Φεστιβάλ του Σάο Πάολο ανάμεσα σε άλλα. Στην Ελλάδα η ταινία κέρδισε το Βραβείο WWF στο πρόσφατο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια προβλήθηκε το καλοκαίρι στο Φεστιβάλ Αιγαίου. Το ομώνυμο βιβλίο του Σιλβέν Τεσόν για αυτό το ταξίδι κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ, ενώ οι Γουόρεν Έλις και Νικ Κέιβ έχουν γράψει τη μουσική.

 

Η ΛΕΟΠΑΡΔΑΛΗ ΤΟΥ ΧΙΟΝΙΟΥ (La Panthère des Neiges/The Velvet Queen) Trailer Ελληνικοί Υπότιτλοι – YouTube

Ψηλά στο οροπέδιο του Θιβέτ, καταμεσής των ανεξερεύνητων και απροσπέλαστων πεδιάδων, βρίσκεται ένα από τα τελευταία καταφύγια της άγριας φύσης, όπου ζουν σπάνια ζώα και πτηνά. Ο Βενσάν Μινιέ, ένας από τους πιο διακεκριμένους φωτογράφους της άγριας ζωής, παίρνει μαζί του στην τελευταία του αποστολή τον συγγραφέα και φυσιοδίφη Σιλβέν Τεσόν. Για αρκετές εβδομάδες, θα εξερευνήσουν αυτές τις κοιλάδες αναζητώντας μοναδικά ζώα και θα προσπαθήσουν να εντοπίσουν τη λεοπάρδαλη του χιονιού, ένα από τα πιο ακριβοθώρητα και απρόσιτα αιλουροειδή. Τον μυεί στο καρτέρι, τη λεπτή τέχνη της επιφυλακής, στην ανάγνωση των ιχνών και στην υπομονή που χρειάζεται για να δεις τα ζώα. Διασχίζοντας τις κορυφές που κατοικούνται από αόρατες παρουσίες, οι δύο άντρες υφαίνουν έναν διάλογο για τη θέση μας ανάμεσα σε ζωντανά όντα και γιορτάζουν την ομορφιά του κόσμου.

 

Έγραψαν για την ταινία:

 

Η «Λεοπάρδαλη του Χιονιού» είναι ένα σημαίνον καλλιτεχνικό γεγονός για την πολύπαθη λέξη, μα ακέραιη έννοια, της Οικολογίας και αυτοί που αισθάνονται έναν δεσμό με αυτά που μας περιβάλλουν οφείλουν στον εαυτό τους μια χάρη να την απολαύσουν όπως της πρέπει, στην κινηματογραφική αίθουσα. Η μουσική των Γουόρεν Έλις και Νικ Κέιβ (ο τελευταίος μάλιστα κοσμούσε εν μέρει και το σάουντρακ των «Ταξιδιάρικων Πουλιών») είναι ακόμα ένα προσόν που υπογραμμίζει την αλλόκοσμη – και καθόλου απόκοσμη – εμπειρία της ταινίας. Ηλ.Δημόπουλος Cinemagazine

 

«Κι ο φακός της πρωτοεμφανιζόμενης Μαρί Αμιγκέ μετατρέπει την εμπειρία των Μινιέ και Τεσόν σ’ ένα βραβευμένο με Σεζάρ ντοκιμαντέρ – μυσταγωγικό ταξίδι σε έναν αόρατο για τη δυτική πραγματικότητα κόσμο και στην εποχή κατά την οποία “άνθρωποι, ζώα και θεοί συνομιλούσαν μεταξύ τους” ακούγοντας την ουράνια μουσική των Γουόρεν Έλις και Νικ Κέιβ». Χρ.Μήτσης

Αθηνόραμα

 

«Τα βουνά, η έρημος, το κρύο, τα πουλιά και τα ζώα γίνονται τα στοιχεια μιας αναζωογονητικής φιλμικής εμπειρίας που αξίζει να παρακολουθήσει κανείς σε μεγάλη οθόνη – ειδάλλως η μαγεία της κινδυνεύει να χαθεί». Γ.Ζουμπουλάκης Το Βήμα/Τα Νέα

 

«Ενα λυρικό οδοιπορικό στα Ιμαλάια, όπου η φύση αποκαλύπτεται θριαμβευτικά στην κάμερα που στήνει καρτέρι. Μία υπαρξιακή εμπειρία για το πόσο έχουμε ξεχάσει να κοιτάμε γύρω μας το θαύμα που είναι η ζωή. Επάξιο Σεζάρ καλύτερου ντοκιμαντέρ». Πόλυ Λυκούργου FLIX

 

«Σεμινάριο αυθεντικότητας»  Δ.Δανίκας Πρώτο Θέμα

 

«Το φετινό Σεζάρ καλύτερου ντοκιμαντέρ δόθηκε στην θαυμάσια «Λεοπάρδαλη» καθώς επιτυγχάνει να ταιριάξει λειτουργικά το ερευνητικό στοιχείο του φιλμ τεκμηρίωσης με ένα φιλοσοφικό προβληματισμό γύρω από τη σχέση μας με τη φύση. Το βασικό ερώτημα του φιλμ σχετίζεται με τη θέση του ανθρώπου – και κυρίως το ρόλο του- πάνω στον πλανήτη. Όπως πολύ σωστά κάποια στιγμή ακούγεται στην ταινία «μερικά πλάσματα στη φύση είναι φτιαγμένα έτσι ώστε να μην μπορέσει να τα δει ποτέ ανθρώπινο μάτι». Ίσως λοιπόν η ακριβοθώρητη λεοπάρδαλη του χιονιού να είναι ένα από αυτά τα μαγικά πλάσματα του Θιβέτ που πρέπει να μείνουν αθέατα στον άνθρωπο.  Η θαυμάσια μουσική των Νικ Κέιβ και Γουόρεν Ελις είναι απόλυτα ταιριαστή με το κλίμα και το ύφους του έργου». Κ.Καϊμάκης Athens Voice

 

«Μια υπέροχη και αναπάντεχη ωδή στη φύση και στη σπάνια αυτή λεοπάρδαλη. Η προσέγγιση της ταινίας μας εκπλήσσει, καθώς εστιάζει περισσότερο στο πώς ο άνθρωπος αντικρίζει και παρατηρεί το περιβάλλον. Ακολουθώντας τον Μινιέ (έναν σπουδαίο φωτογράφο άγριας ζωής) και τον φυσιοδίφη συγγραφέα Σιλβέν Τεσόν σε μία δύσκολη περιπλάνηση για να πετύχουν τη λεοπάρδαλη, το ντοκιμαντέρ αναρωτιέται για τη σχέση μας με τη φύση, τη θέση μας στον πλανήτη και την παράξενη σχέση μεταξύ του παρατηρητή και του παρατηρούμενου». Variety

 

«Οι εικόνες είναι εντυπωσιακές, για να μην πω αποκαλυπτικές. Συχνά, τα ζώα αποτυπώνονται ακριβώς τη σωστή στιγμή και στη σωστή θέση: δύο κέρατα εμφανίζονται πάνω από ένα ύψωμα, σηματοδοτώντας την παρουσία μιας αντιλόπης, μακριές απαλές γραμμές κοπαδιών που υφαίνονται μέσα σε πράσινες βουνοπλαγιές. Σε μια σεκάνς φωτογραφιών άγρια γιακ αναδύονται ως μνημειώδεις, αρχέγονες παρουσίες». Jonathan Romney, Sight and Sound

 

«Τα ζώα περιγράφονται ρεαλιστικά, ενώ η γλώσσα που συνοδεύει τις εικόνες είναι ποιητική. Αυτή η προσέγγιση τονίζεται από την ωμή χάρη της μουσικής σύνθεσης από τον Νικ Κέιβ και τον Γουόρεν Έλις, και από τον τρόπο που η κάμερα τοποθετεί τα θέματά της στο ευρύτερο τοπίο, αφήνοντας μας σε ένα ερημικό αλλά πανέμορφο σημείο σε αυτόν τον κόσμο, σε ένα χτίσιμο της αφήγησης που οδηγεί σε μια τελική αξέχαστη συνάντηση». Catherine Bray, Film of the Week

 

«Η ταινία βρίσκει στον Τεσόν έναν πραγματικό συγγραφέα του οποίου η αφήγηση ξεπερνάει τα κλισέ των τυπικών ντοκιμαντέρ για τη φύση. Απόλαυσα αυτό το ντοκιμαντέρ για τον τρόπο που κρατάει τα ανθρώπινα όντα μέσα στην ταινία και δεν δημιουργεί έναν κόσμο όπου τα ζώα υπάρχουν μόνα τους. Η τελική εμφάνιση της λεοπάρδαλης αποτελεί ένα πραγματικό θαύμα» **** Peter Bradshaw, The Guardian

 

«Στις υπέροχες, παγωμένες κορυφές και πεδιάδες στα Ιμαλάια του Θιβέτ, δύο περιπετειώδεις Γάλλοι, ο φωτογράφος άγριας ζωής Βενσάν Μινιέ και ο ταξιδιωτικός συγγραφέας Σιλβέν Τεσόν, ψάχνουν ένα άπιαστο και δυνατό αρπακτικό, τη λεοπάρδαλη του χιονιού. Τους ακολουθεί, χωρίς να την βλέπουμε εμείς, η Μαρί Αμιγκέ, που συν-σκηνοθετεί μαζί με τον Μινιέ αυτό το ιδιαίτερα πετυχημένα δομημένο και υπέροχα φωτογραφημένο ντοκιμαντέρ. Η Λεοπάρδαλη του Χιονιού είναι ένας οδηγός για το πώς να εντοπίσεις, να φωτογραφίσεις και να κινηματογραφήσεις την άγρια ζωή, προσφέροντας μας μεγαλειώδεις εικόνες ζώων, πουλιών και τόπων που ελάχιστοι άνθρωποι έχουν δει ποτέ στη μεγάλη οθόνη ή από κοντά». Amy Taubin, Screen Slate

 

«Σε ύψος 5.000 ποδιών ο γνωστός φωτογράφος άγριας ζωής Βενσάν Μινιέ εκπαιδεύει τον συγγραφέα Σιλβέν Τεσόν στην τέχνη του καρτεριού σε αυτό το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ. Το καρτέρι συμπεριλαμβάνει παρακολούθηση, αναμονή και ελπίδα για μια ματιά στην άπιαστη λεοπάρδαλη του χιονιού. Για τον Τεσόν η εμπειρία είναι βαθιά πνευματική, όπως αποδεικνύει η αφήγηση του: «Η προϊστορία έκλαψε», λέει σε ένα σημείο, «και κάθε δάκρυ ήταν ένα γιακ». Αν και μπορεί να φανεί υπερβολικός σε ορισμένους, είναι αδύνατον να μην συγκινηθείς από την φωτογραφία, που συλλαμβάνει την συγκλονιστική αδιαφορία του φυσικού κόσμου για τους ανθρώπινους προβληματισμούς σε έναν θριαμβευτικά μεγάλο καμβά, ελάφια που ποζάρουν ανασαίνοντας το ένα δίπλα στο άλλο, τεράστιες αρκούδες αντικρίζουν τους ανθρώπους που τις παρακολουθούν, οι αγριόγατες του Πάλας τρομοκρατούν μικρά τρωκτικά. Ένα υπέροχο, οργανικό σάουντρακ από τον Γουόρεν Έλις και τον Νικ Κέιβ είναι το νήμα που ενώνει τη δράση στο τοπίο με την αφήγηση του Τεσόν». **** Wendy Ide, The Observer

 

«Αυτή η ταινία ανήκει σε εκείνες που έχουν μια σωματική επίδραση στον θεατή: Νιώθεις τους χτύπους της καρδιάς σου να χαλαρώνουν, το μυαλό σου να καθαρίζει, τα μάτια σου να εστιάζουν περισσότερο. Η Αμιγκέ και ο Μινιέ μας προσφέρουν μεγαλοπρεπείς σκηνές ησυχίας ατενίζοντας ένα τοπίο ή ένα μοναχικό πλάσμα μέσα σε αυτό. Η Λεοπάρδαλη του Χιονιού κατεβάζει ταχύτητες για να μας κάνει να εκτιμήσουμε καλύτερα τον κόσμο γύρω μας. Και οι εικόνες που βλέπουμε είναι τόσο εντυπωσιακά όμορφες, και καθώς είναι διαφορετικές από ό,τι έχουμε συνηθίσει σε αντίστοιχες ταινίες, είναι δύσκολο να μην παρακολουθείς με κομμένη την ανάσα. Η μουσική των Γουόρεν Έλις και Νικ Κέιβ βοηθάει επίσης. Αφεθείτε στη μαγεία της ταινίας και η επίδραση της θα μείνει μαζί σας και μετά το τέλος της». Bilge Ebiri, Spirituality and Health

 

Αιμ.Χαρμπής Καθημερινή, 1/2 Γ.Ζουμπουλάκης Βήμα/Τα Νέα, Ηλ.Δημόπουλος Cinemagazine, 1/2 Π.Λυκούργου FLIX, Λ.Γαλανού Εφημερίδα των Συντακτών, , Ζαλίγκας Ελεύθερος Τύπος, Κ.Καϊμάκης Athens Voice/Documento, Δ.Δανίκας Πρώτο Θέμα, Γ.Βασιλείου LIFO, Β.Κοντονή Freecinema